Deel dit artikel
Wie stadspersoneel aanvalt, blijft zo goed als ongestraft.
Uit antwoorden van het Antwerpse stadsbestuur op schriftelijke vragen van Vlaams Belang-gemeenteraadslid Anke Van dermeersch blijkt dat stedelijk personeel en OCMW-medewerkers de voorbije jaren massaal het slachtoffer werden van agressie, maar dat de stad in amper vijf dossiers sinds 2020 effectief de stap zette om zich burgerlijke partij te stellen. Vlaams Belang spreekt van een totaal gebrek aan ruggengraat en een verkeerd signaal aan daders.
Sinds 2020 registreerde de stad 2.432 agressie-incidenten tegen stads- en OCMW-personeel. Het gaat hoofdzakelijk om verbale agressie (meer dan 1.300 gevallen), maar ook 216 gevallen van fysieke agressie, bedreigingen, stalking en zelfs incidenten met wapens. Vooral maatschappelijk werkers, loketbedienden, stadstoezicht, stadsreiniging en sociale dienstverlening worden zwaar getroffen. In 2024 alleen al waren er 594 incidenten, een absoluut record.
“Dit zijn geen losse feiten meer, dit is een structureel veiligheidsprobleem”, stelt Anke Van dermeersch. “Mensen die in dienst van de stad werken, worden uitgescholden, bedreigd en aangevallen, maar de stad trekt juridisch amper zijn mond open.”
Van de duizenden incidenten leidden er sinds 2022 slechts 85 tot een effectieve aangifte bij de politie in overleg met de werkgever. Nog schrijnender: over burgerlijke partijstellingen bestaan geen structurele cijfers en na manuele opzoeking blijkt dat dit sinds 2020 slechts vijf keer gebeurde. Een vaste beleidslijn ontbreekt. De stad beslist dossier per dossier en verschuilt zich daarbij vaak achter seponeringen door het parket of het ontbreken van ‘niet-gedekte kosten’.
“Met andere woorden: zolang de stad zelf geen financiële schade lijdt, laat men de slachtoffers grotendeels aan hun lot over”, aldus Van dermeersch. “Dat is een kaakslag voor wie elke dag op straat, aan het loket of in crisissituaties zijn of haar job doet.”
Hoewel de stad inzet op meldpunten, psychosociale begeleiding en juridische ondersteuning voor medewerkers, weigert het college om systematisch burgerlijke partij te worden bij agressie tegen personeel. Volgens Vlaams Belang ondergraaft dit de afschrikkende werking van justitie en bevestigt het daders in hun straffeloosheid.
Vlaams Belang Antwerpen eist een nultolerantiebeleid:
– Systematische burgerlijke partijstelling bij agressie tegen stedelijk personeel;
– Consequente opvolging van aangiftes;
– Duidelijk politiek signaal dat geweld tegen hulpverleners en ambtenaren altijd gevolgen heeft.
“Wie onze hulpverleners en ambtenaren aanvalt, valt de stad zelf aan”, besluit Van dermeersch. “En dat mag nooit zonder gevolg blijven.”
Respect afdwingen, is een politieke keuze. Wegkijken is dat ook!
BIJLAGE: beantwoorde schriftelijke vraag 417 van gemeenteraadslid Anke Van dermeersch: Veiligheid voor hulpverleners en personeel – burgerlijke partijstelling bij agressie
Bijlagen